Εχθές Παρασκευή, 3 Απριλίου 2026, βρεθήκαμε στο Μουσείο Κινηματογράφου στο χώρο του Λιμένα Θεσσαλονίκης, προσκεκλημμένοι της υπεύθυνης των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Μουσείου, κας Ειρήνης Δεληδάκη, για να βιώσουμε μια ξεχωριστή εμπειρία. Ξεκινήσαμε ένα νοσταλγικό όσο και κατατοπιστικό ταξίδι στην ιστορία της 7η τέχνης, όπως ευφυώς αποκαλείται ο κινηματογράφος, καθώς θεωρείται η συνέχεια και σύνθεση των έξι «κλασικών» τεχνών (αρχιτεκτονική,γλυπτική,ζωγραφική, μουσική, χορός, θέατρο), σύμφωνα με τον θεωρητικό Ricciotto Canudo, που τόνισε ότι το σινεμά ενσωματώνει εικόνα, κίνηση, λόγο και ήχο, αξιοποιώντας παράλληλα και την τεχνολογία, προβαίνοντας στην ονοματοδοσία στις αρχές του 20ού αιώνα. Από τα αριστουργήματα του βωβού κινηματογράφου, που ανακάλυψαν και ανέδειξαν πρώιμα τη σημασία των μηνυμάτων της γλώσσας του σώματος, μέχρι τα σύγχρονα αριστουργήματα.
Το καλύτερο, όμως, μας το επιφύλασσε για το τέλος η κα Δεληδάκη. Εκπαιδευτές και εκπαιδευόμενοι μπήκαμε στο στούντιο του Μουσείου για γύρισμα. Με την κα Δεληδάκη σεναριογράφο και τεχνικό, τον Δντη του ΣΔΕ, κ. Σ. Σαββίδη, σε ρόλο σκηνοθέτη και την εκπαιδεύτρια της αισθητικής αγωγής, κα Μ. Ιορδανίδου, συντονίστρια, ζήσαμε τη μαγεία του σινεμά από μέσα, νιώθωντας μοναδικά συναισθήματα.
Η βόλτα στην παραλιακή ζώνη της συννεφιασμένης Θεσσαλονίκης το σούρουπο, με συζήτηση και ανατροφοδότηση από όσα βιώσαμε, ήταν το καλύτερο κλείσιμο για τις διακοπές του Πάσχα. Ευχαριστούμε απο καρδιάς την κα Δεληδάκη, που ζει πραγματικά αυτό που κάνει και το μεταδίδει άριστα όσο και αβίαστα σε όσους μαθητεύουν κοντά της, και υποσχόμαστε να ξαναβρεθούμε σύντομα για μία ανάλογη εμπειρία.
.jpg)
.jpg)
